uçmak için.

Havacılıkla ilgili kısa yazıma gelen güzel yorumlar ve daha da önemlisi ‘nasıl yaparız’ sorularından cesaret alıp, Binrota’da havacılıkla ilgili kısa bir rehber olması ümidiyle birşeyler karaladım.

 

Hobi veya sportif havacılıkla ilgili temel dalların ne oldukları ve nasıl öğrenilebileceklerini kendi bilgilerim dahilinde özet bir şekilde anlatmayı başarırım umarım.

 

Herbir başlığın çok derin uzmanlık alanları olduğunu ve en doğru bilgilerin ancak bu uzmanlığa sahip kişi ve kurumlardan alınabileceği gerçeğinin altını kalınca çizip, sıkılmadan okumanızı dilerim.

 

Havacılığa girişin: Ne gereği vardır? Niye yapılır? Güvenli midir? Ya paraşüt açılmazsa? vs gibi temel sorularını konuların sonuna saklayıp, paraşütle başlamak istiyorum.

 

PARAŞÜT (PARACHUTE)


Hava sporları denince ilk akla gelen , Türkiye’de havacılıkla tanışmak isteyen pekçok genç insan için uzun yıllar ulaşılabilir en kolay ‘havacılıkla tanışma’ şekli paraşüt olmuştur. Sebebi; Atatürk’ün çok özel bir hediyesi olan Türk Hava Kurumun’nun, bu kursları uzun yıllar görev kabul edip, yoğun bir şekilde düzenlemiş olmasıdır diye düşünüyorum....
 

Bahsi geçen kursun askerleri savaş alanına indirmek için tasarlanmış paraşütlerle uçaktan atlama tecrübesi olduğunu , paraşüt denince akla gelen rengarenk, yetenekli bir şekilde uçup kuş gibi konan paraşütlerle bir ilgisi olmadığını bilmek gerek.

 

Kursun özü kısaca: 3 gün yerde taklalar atıp (5 nokta taklası) bahsi geçen paraşütün yere değdiği andaki şokuna (3 metre yüksekten düşmek gibi) hazırlanmak, sonrasında 5 atlayış yapıp bu tecrübeyi tatmaktır.  


Bu kurslar çoğunlukla ücretsiz olup,  biraz askeri disiplin altında geçmektedir. Şöyleki; sabah 05 de uyanıp gerçekten çok faydalı egrersizlerden sonra uygun adım yürüyüp kahvaltıya , derse vs gidip sağlam bir şekilde disipline olursunuz. Bu kurslardan alınan sertifikanın ilerki yıllarda erkekleri paraşütcü komanda yaptığı da bir şehir efsanesidir:)


Satırları yazan kişi tarafından ilerleyen yaşlar için çok önerilmesede öğrencilik döneminde çok keyifli arkadaşlık ve anılarla sağlayan bir kurstur. Ayrıca biraz dikkat eksikliğiyle anılara ‘kırık çıkık acısı eklemek mümkündür :(

 

SERBEST DÜŞÜŞ (SKYDIVING)

 

Aslında bir önceki kurs bir tanışma kursudur ve devamında gerçek paraşütcülüğe kapıyı açar.

Başlardaki paraşütü açma ve kontrol etme aşamaları geliştikce  Paraşütçülükte asıl haz alınan aşamaya geçilir.‘skydiving’ denilen bu serbest düşüş aşamasında yeryüzüne doğru 180 km varabilen hızlarda yol almak adrenalin için zirve noktasıdır. Yani ilerleyen aşamalarda bu sporun odağını uçmak değil, düşmek-dalmak oluşturur.

Yani paraşüt sadece bu sporun genel adı hem de zamanında açılması umut edilen malzemenizin adıdır.

Türkiye’de bu tecrübeyi yaşamanın iki yolu mevcut:

1-İlk kursu bitirip sonraki yıl ‘tekamül’ adı verilen 3 aylık ücretsiz devam kursuna  katılabilirseniz, aşama aşama bu seviyeye gelebilirsiniz.

Ya da

2- Son yıllarda THK, Efes’deki havaalanında ‘dropzone’ adını verdiği bir kurs bölgesi yapıp ücretli olarak paraşüt kursları düzenlemektedir. Yine yoğun bir yer eğitimi ama devamında kontrollu paraşütlerle yapılan bu kurslarla daha serbest zamanlar ayırıp bu sporu öğrenebilirsiniz.

Kurs; konaklama, yemek vs hertürlü masraf size ait olmakla birlikte tahmini 1100-1200 lira civarlarında bir maliyet ve 10 atlayış içeriyor. Sonrasında 50-60 lira gibi bedellerle uçağa binip atlayış yapıp tecrübenizi geliştirebiliyorsunuz. Atlayışlara Efes Antik Kenti, Meryem Ana Kilisesi ve Kuşadası manzarasının eşlik ettiğinide söylemek lazım:)

BASE  JUMP

Türkçe’ye "olabilecek en sakat yerlerden atlama" olarak çevrilebilecek, paraşütün zirve dalıdır. Fazlasıyla uzman ve çılgın paraşütcülerin, kesin ölüm için kullanılabilecek yerlerde biraraya gelmesiyle yapılır.


 

Base jump Türkiye’de bu atlayışlar için özel izinler alınması zorluğu belki de uygun mekanların eksikliği yüzünde fazla yaygın değildir.        


PLANÖR (GLIDER)


Planörler insanların uçma heveslerine eşlik eden ilk tasarımlardır. Zaman içinde büyük kanatlı sürtünmesi az son derce aerodinamik makinalara dönüşerek mükemmel ucan nesneler olmuşlardır. Gerçekten planör; zerafeti, uçuş yeteneği, sağlamlığı ve sessizliğiyle uçulabilecek en keyifli hava taşıtlarının başında gelir.


Planörlerin nasıl uçtukları merak uyandırıcı  bir konudur. Planörler römork denilen bir uçakla çekilip belli bir yükseklikte bırakılır. Sonrasında termik (yükselen sıcak hava akımları) veya yelken bantı (yeryüzü şekillerin yarattığı kaldırıcı hava akımları)  kullanarak saatlerce uçabilirler. Ayrıca vinç denilen bir makine ile uçurtma benzeri çekilerek de uçurulabilirler.


Türkiye’de planörle uçmayı öğrenmek zordur. Çünkü paraşüt gibi planör kursunu da sadece THK’dan alabilirsiniz ve kontenjanlar sınırlıdır. Yılda 150 civarında katılımcıya açık  ‘başlangıç kursu‘  ve 10 kişiyle sınırlı ‘tekamül’ kursu vardır. İlk kursun süresi 1 ay, tekamul kursunun süresi ise 3 aydır.

 

Kurslar ücretsiz ancak kontenjanlarına dahil olmak çok zordur. THK şubelerine veya THK genel merkezine başvuru yapıp şansınızı denemeniz gerekir.



DELTAKANAT (HANGGLİDER)

Sağlam üçgen bir iskeletin üzerine gerdirilmiş bezden(tabiki özel) oluşan, sonderce yetenekli bir uçan makinadır. Ayakla kalkış ve iniş yapılmasına rağmen 100 km üzerindeki hızlara çıkabilmek gibi ekstrem özelliklere sahiptir.

 

Deltakanatlar da planörler gibi hava akımlarını kullanarak uzun süre uçuşa izin verir.

 

Eğitimi için en belirgin adres yine THK. Ancak özel dersler alıp uçmayı öğrenmekte mümkün. Sonderece ağır ve zorlayıcı bir eğitimi olduğu söylenebilir. Sırtta taşınan 35-40 kg lık bir yükle tepeden aşağı koşup tekrar yukarı tırmanmak katılımcıları herzaman deltakanatcı yapmasada gayet ‘fit’ bir sporcu yaptığı tartışmasızdır.

 

Deltakanat kursları; 15 günlük bir ‘başlangıç kursu’ ve yine 3 ay süren ‘tekamül’ kursundan oluşur.

 

Maalesef çok güzel bir uçan makine olmasına rağmen saklanması, uçuşa hazırlanması, taşınması gibi zorlukları yüzünden fazla yaygınlaşamamaktadır.

 

 

YAMAÇPARŞÜTÜ (PARAGLİDER)

 

Son yılların en yaygın havacılık aktivitesi olan YP, herzaman atlayacak bir uçak bulamayıp serbest paraşüt kanatlarıyla tepelerden uçmaya çalışan ve muhtemelen pekçoğu sakatlanan maceraperestlerin havacılığa katkısıdır.

 
Sevimli bir YP ailesi. Güler yüz, birer paraşüt temiz hava ve bol enerji içeceği.

Zamanla gelişen süzülme oranları çok yüksek, katlandığında bir sırtçantasına sığan 5 kg ağırlığında bir kumaş parçası ve ‘harnes’ adı verilen 6-7 kg lık kuşam malzemesinden oluşur. Bu 15 kilo yu bulmayan malzemeyle uygun bir tepe bulup uçup binlerce metre yükselebilir, kilometrelerce uzağa gidebilirsiniz. (örneğin  dünya rekoru 500 km civarında, Türkiye rekoru ise 180 km)

 

YP pratikliği sayesindeki hızlı gelişimi eğitiminin de çeşitlenmesini sağlamıştır. Eskiden sadece THK tarafından verilen eğitimler artık hemen her ilde değişik kişiler ve kulüplerce de verilebilmektedir. Ama maalesef henüz bir eğitim standarının olmaması, alınan eğitimin kalitesi açısından sorunlar doğurmaktadır.

 

Genel olarak 1 hafta süren bir başlangıç eğitimiyle YP’ne başlanabilir. Sonrasında birkaç yıla yayılan termik, yelken, “SIV” adı verilen acil durum  kursları gibi kurslarla tecrübe artırılır.

Uzun zamana yayılan bu eğitimler 2-3 bin TL yi bulmaktadır. Ayrıca bu hobi veya spor  için 5 ile 10 bin TL arasında değişen fiyatlarıyla bir YP’nüzün olmasıda gerekli tabii...

Malzeme yapıları, güvenlik, başka uçan makinalar vb bol devam başlığı mevcut. Ancak konuyu sıkıcı hale getirmemek için gelebilecek sorulara uygun bilgiler vermek daha doğru ve az yorucu olacak sanırım.

Yazım ve imla hatalarını hoş görüp beğenmeniz dileğiyle...

biscen
15-07-2009
uçmak için.

Havacılıkla ilgili kısa yazıma gelen güzel yorumlar ve daha da önemlisi ‘nasıl yaparız’ sorularından cesaret alıp, Binrota’da havacılıkla ilgili kısa bir rehber olması ümidiyle birşeyler karaladım.

 

Hobi veya sportif havacılıkla ilgili temel dalların ne oldukları ve nasıl öğrenilebileceklerini kendi bilgilerim dahilinde özet bir şekilde anlatmayı başarırım umarım.

 

Herbir başlığın çok derin uzmanlık alanları olduğunu ve en doğru bilgilerin ancak bu uzmanlığa sahip kişi ve kurumlardan alınabileceği gerçeğinin altını kalınca çizip, sıkılmadan okumanızı dilerim.

 

Havacılığa girişin: Ne gereği vardır? Niye yapılır? Güvenli midir? Ya paraşüt açılmazsa? vs gibi temel sorularını konuların sonuna saklayıp, paraşütle başlamak istiyorum.

 

PARAŞÜT (PARACHUTE)


Hava sporları denince ilk akla gelen , Türkiye’de havacılıkla tanışmak isteyen pekçok genç insan için uzun yıllar ulaşılabilir en kolay ‘havacılıkla tanışma’ şekli paraşüt olmuştur. Sebebi; Atatürk’ün çok özel bir hediyesi olan Türk Hava Kurumun’nun, bu kursları uzun yıllar görev kabul edip, yoğun bir şekilde düzenlemiş olmasıdır diye düşünüyorum....
 

Bahsi geçen kursun askerleri savaş alanına indirmek için tasarlanmış paraşütlerle uçaktan atlama tecrübesi olduğunu , paraşüt denince akla gelen rengarenk, yetenekli bir şekilde uçup kuş gibi konan paraşütlerle bir ilgisi olmadığını bilmek gerek.

 

Kursun özü kısaca: 3 gün yerde taklalar atıp (5 nokta taklası) bahsi geçen paraşütün yere değdiği andaki şokuna (3 metre yüksekten düşmek gibi) hazırlanmak, sonrasında 5 atlayış yapıp bu tecrübeyi tatmaktır.  


Bu kurslar çoğunlukla ücretsiz olup,  biraz askeri disiplin altında geçmektedir. Şöyleki; sabah 05 de uyanıp gerçekten çok faydalı egrersizlerden sonra uygun adım yürüyüp kahvaltıya , derse vs gidip sağlam bir şekilde disipline olursunuz. Bu kurslardan alınan sertifikanın ilerki yıllarda erkekleri paraşütcü komanda yaptığı da bir şehir efsanesidir:)


Satırları yazan kişi tarafından ilerleyen yaşlar için çok önerilmesede öğrencilik döneminde çok keyifli arkadaşlık ve anılarla sağlayan bir kurstur. Ayrıca biraz dikkat eksikliğiyle anılara ‘kırık çıkık acısı eklemek mümkündür :(

 

SERBEST DÜŞÜŞ (SKYDIVING)

 

Aslında bir önceki kurs bir tanışma kursudur ve devamında gerçek paraşütcülüğe kapıyı açar.

Başlardaki paraşütü açma ve kontrol etme aşamaları geliştikce  Paraşütçülükte asıl haz alınan aşamaya geçilir.‘skydiving’ denilen bu serbest düşüş aşamasında yeryüzüne doğru 180 km varabilen hızlarda yol almak adrenalin için zirve noktasıdır. Yani ilerleyen aşamalarda bu sporun odağını uçmak değil, düşmek-dalmak oluşturur.

Yani paraşüt sadece bu sporun genel adı hem de zamanında açılması umut edilen malzemenizin adıdır.

Türkiye’de bu tecrübeyi yaşamanın iki yolu mevcut:

1-İlk kursu bitirip sonraki yıl ‘tekamül’ adı verilen 3 aylık ücretsiz devam kursuna  katılabilirseniz, aşama aşama bu seviyeye gelebilirsiniz.

Ya da

2- Son yıllarda THK, Efes’deki havaalanında ‘dropzone’ adını verdiği bir kurs bölgesi yapıp ücretli olarak paraşüt kursları düzenlemektedir. Yine yoğun bir yer eğitimi ama devamında kontrollu paraşütlerle yapılan bu kurslarla daha serbest zamanlar ayırıp bu sporu öğrenebilirsiniz.

Kurs; konaklama, yemek vs hertürlü masraf size ait olmakla birlikte tahmini 1100-1200 lira civarlarında bir maliyet ve 10 atlayış içeriyor. Sonrasında 50-60 lira gibi bedellerle uçağa binip atlayış yapıp tecrübenizi geliştirebiliyorsunuz. Atlayışlara Efes Antik Kenti, Meryem Ana Kilisesi ve Kuşadası manzarasının eşlik ettiğinide söylemek lazım:)

BASE  JUMP

Türkçe’ye "olabilecek en sakat yerlerden atlama" olarak çevrilebilecek, paraşütün zirve dalıdır. Fazlasıyla uzman ve çılgın paraşütcülerin, kesin ölüm için kullanılabilecek yerlerde biraraya gelmesiyle yapılır.


 

Base jump Türkiye’de bu atlayışlar için özel izinler alınması zorluğu belki de uygun mekanların eksikliği yüzünde fazla yaygın değildir.        


PLANÖR (GLIDER)


Planörler insanların uçma heveslerine eşlik eden ilk tasarımlardır. Zaman içinde büyük kanatlı sürtünmesi az son derce aerodinamik makinalara dönüşerek mükemmel ucan nesneler olmuşlardır. Gerçekten planör; zerafeti, uçuş yeteneği, sağlamlığı ve sessizliğiyle uçulabilecek en keyifli hava taşıtlarının başında gelir.


Planörlerin nasıl uçtukları merak uyandırıcı  bir konudur. Planörler römork denilen bir uçakla çekilip belli bir yükseklikte bırakılır. Sonrasında termik (yükselen sıcak hava akımları) veya yelken bantı (yeryüzü şekillerin yarattığı kaldırıcı hava akımları)  kullanarak saatlerce uçabilirler. Ayrıca vinç denilen bir makine ile uçurtma benzeri çekilerek de uçurulabilirler.


Türkiye’de planörle uçmayı öğrenmek zordur. Çünkü paraşüt gibi planör kursunu da sadece THK’dan alabilirsiniz ve kontenjanlar sınırlıdır. Yılda 150 civarında katılımcıya açık  ‘başlangıç kursu‘  ve 10 kişiyle sınırlı ‘tekamül’ kursu vardır. İlk kursun süresi 1 ay, tekamul kursunun süresi ise 3 aydır.

 

Kurslar ücretsiz ancak kontenjanlarına dahil olmak çok zordur. THK şubelerine veya THK genel merkezine başvuru yapıp şansınızı denemeniz gerekir.



DELTAKANAT (HANGGLİDER)

Sağlam üçgen bir iskeletin üzerine gerdirilmiş bezden(tabiki özel) oluşan, sonderce yetenekli bir uçan makinadır. Ayakla kalkış ve iniş yapılmasına rağmen 100 km üzerindeki hızlara çıkabilmek gibi ekstrem özelliklere sahiptir.

 

Deltakanatlar da planörler gibi hava akımlarını kullanarak uzun süre uçuşa izin verir.

 

Eğitimi için en belirgin adres yine THK. Ancak özel dersler alıp uçmayı öğrenmekte mümkün. Sonderece ağır ve zorlayıcı bir eğitimi olduğu söylenebilir. Sırtta taşınan 35-40 kg lık bir yükle tepeden aşağı koşup tekrar yukarı tırmanmak katılımcıları herzaman deltakanatcı yapmasada gayet ‘fit’ bir sporcu yaptığı tartışmasızdır.

 

Deltakanat kursları; 15 günlük bir ‘başlangıç kursu’ ve yine 3 ay süren ‘tekamül’ kursundan oluşur.

 

Maalesef çok güzel bir uçan makine olmasına rağmen saklanması, uçuşa hazırlanması, taşınması gibi zorlukları yüzünden fazla yaygınlaşamamaktadır.

 

 

YAMAÇPARŞÜTÜ (PARAGLİDER)

 

Son yılların en yaygın havacılık aktivitesi olan YP, herzaman atlayacak bir uçak bulamayıp serbest paraşüt kanatlarıyla tepelerden uçmaya çalışan ve muhtemelen pekçoğu sakatlanan maceraperestlerin havacılığa katkısıdır.

 
Sevimli bir YP ailesi. Güler yüz, birer paraşüt temiz hava ve bol enerji içeceği.

Zamanla gelişen süzülme oranları çok yüksek, katlandığında bir sırtçantasına sığan 5 kg ağırlığında bir kumaş parçası ve ‘harnes’ adı verilen 6-7 kg lık kuşam malzemesinden oluşur. Bu 15 kilo yu bulmayan malzemeyle uygun bir tepe bulup uçup binlerce metre yükselebilir, kilometrelerce uzağa gidebilirsiniz. (örneğin  dünya rekoru 500 km civarında, Türkiye rekoru ise 180 km)

 

YP pratikliği sayesindeki hızlı gelişimi eğitiminin de çeşitlenmesini sağlamıştır. Eskiden sadece THK tarafından verilen eğitimler artık hemen her ilde değişik kişiler ve kulüplerce de verilebilmektedir. Ama maalesef henüz bir eğitim standarının olmaması, alınan eğitimin kalitesi açısından sorunlar doğurmaktadır.

 

Genel olarak 1 hafta süren bir başlangıç eğitimiyle YP’ne başlanabilir. Sonrasında birkaç yıla yayılan termik, yelken, “SIV” adı verilen acil durum  kursları gibi kurslarla tecrübe artırılır.

Uzun zamana yayılan bu eğitimler 2-3 bin TL yi bulmaktadır. Ayrıca bu hobi veya spor  için 5 ile 10 bin TL arasında değişen fiyatlarıyla bir YP’nüzün olmasıda gerekli tabii...

Malzeme yapıları, güvenlik, başka uçan makinalar vb bol devam başlığı mevcut. Ancak konuyu sıkıcı hale getirmemek için gelebilecek sorulara uygun bilgiler vermek daha doğru ve az yorucu olacak sanırım.

Yazım ve imla hatalarını hoş görüp beğenmeniz dileğiyle...

handep
15-07-2009

teşekkürler biscen.. kesinlikle çok eğlenceli bir anlatımla çok faydalı bir yazı :) (alt yapısı olmadan boş bir heves olmasın değil mi :) )

bu konuda, sana soru soran insanlardan birisi olarak, biliyorum ki çok detaylı bilgiler de verirsin :)) (emrivaki mi yapıyorum yoksa :) )
yeni yazını merakla bekliyorum..

cise
15-07-2009

merakla beklediğim yazı sonunda forumlara yazılmış süper biscen bu güzel bilgiler için çok teşekkürler :))) devamını bekliyorum...

melevijen
15-07-2009
paraşütle uçmak eminim anlatılmayacak kadar güzel bir duygudur.benim bir yanım aslında belki sende yaparsın derken diğer yanım yapamazsın diyor ama sizin yazdığınız bu güzel bilgilerle aslında bununda çok güzel bir spor dalı olduğunu hatırlamış olduk elinize sağlık
Zeynep
15-07-2009

cise'nin dediği gibi beklenilen adrenalin ve heyecan dolu yazı geldi bu güzel bilgiler ve keyifli anlatım için teşekkürler

cise
15-07-2009

işte benim sorularım;

Yamaç Paraşütü ile uçurumlardan mı atlanıyor ?

Yamaç Paraşütü sporcusu olmak için gereken nitelikler nelerdir ?

 

biscen
16-07-2009
Merhaba Cise. İnternete az vakit bulduğum bir dönem o yüzden sorularını biraz geç cevaplayabiliyorum, kusura bakma:))
 
2. sorudan başlarsak:
YP eğitim aşaması biraz meşakkatli bir süreç.Genellikle sıcak bir havada, hafif eğimli tepelerden
defalarca paraşütle koşturmak sonra toparlayıp tekrar tepeye geri dönmek gibi yoğun fiziksel efor istiyor. Ayakta bot, kafada kask gibi rahat hareketi engelleyici malzemelerde olmazsa olmaz tabi. Ancak bu sürec bittikten sonra (tamamen kişiye özgü bir süreç, 1 hafta da olabilir, daha fazlada) pek yorgunluk veren bir tarafı kalmıyor. Kalkışlarda biraz yorulup kendini püfür püfür esen bir havanın içinde bulup serinleyip keyif alıyorsun.

Yani kısacası başlangıçtaki fiziksel eforu kaldırabilecek sağlıklı, sportif bir yapı önemli.
Ancak bunu çokta büyütmemek lazım. Sonuçta YP,bisiklet, kürek vb gibi yoğun ve devamlı kardiyo perfonmansı gerektirmiyor. Kısa bir yorgunluk uzun bir istirahatle biraz uzun sürsede yinede öğrenilebilir.
 
1.soru içinde şu söylenebilir: Yamaçparaşütü yapmak için çoğunlukla yamaçlara ihtiyaç var. Ancak YP için dimdik birtepenin kenarı değilde üzerinde rahatca yürünen hoş eğimli alanlar gerekiyor. Bu alanların oldugu yerlere paraşüt serilip, biraz koşup kalkılıyor. Sonrasında elbetteki uçurumların üzerinden geçiliyor. Ama bunlar çok büyük hatalar yapılmadıkca manzara olarak seyredilen alanlar oluyor sadece. Malesef kazalar oluyor. Ancak bunların sebepleri ve alınacak önlemleri ancak eğitimini alırken eğitmenlerden öğrenilecek konular.

Dünyada da ünlü bir pist olan Ölüdeniz'in kalkış pisti



Sadece şunu bilmek önemli olabilir: Havacılık için kullanılan malzemeler çok yüksek standartlı malzemelerden oluşur. Durup dururken bir ipin kopması, bir tokanın açılması mümkün değildir. Kazaların hemen hemen tamamı "malzemeyi yanlış veya kötü kullanan insan faktöründen" kaynaklanır. Yani bu sporun güvenliği şanstan daha çok ciddiyet ve kurallara uymakla sağlanır.

Pistin hemen altında bir kaza görüntüsünü de koyuyorum. Belli bir aşamadan sonra artık uçurumlar başlıyor


Merakları gidereyim. Kazazede iyi. önlem olarak helikopter çağrılmış.





Vakit buldukca güvenlik, malzeme ve Türkiy için YP yapılabilecek yerler hakkında eklemeler yapmayı düşünüyorum.
biscen
16-07-2009
fotografları yüklerken bir sorun oldu sanırım tekrar deniyorum...


Pistin hemen altında bir kaza görüntüsünü de koyuyorum. Belli bir aşamadan sonra artık uçurumlar başlıyor


Merakları gidereyim. Kazazede iyi. önlem olarak helikopter çağrılmış.



cise
16-07-2009

biscen açıkçası unuttu yoğunluktan demiştim ama cevapları görünce çok mutlu oldum teşekkürler :))